Tematy forum

Regulamin forum dyskusyjnego

1.) Administratorzy forum zastrzegają sobie prawo do nie publikowania dowolnych treści, bez podania przyczyny.
W szczególności nie będą publikowane komentarze, które:
a.) zawierają wulgaryzmy,
b.) obrażają administratorów, osoby współpracujące z forum, komentujące lub inne osoby,
c.) obrażają polskie uczucia patriotyczne lub Kościół Katolicki
d.) zawierają odnośniki do stron promujących wartości antychrześcijańskie lub antypatriotyczne
e.) pozbawione są jakiejkolwiek logicznej treści,

2.) Komentarze powinny być podpisane: imieniem, inicjałami, pseudonimem (nickiem). W przypadku używania pseudonimu każda osoba proszona jest o jego niezmienianie (tego typu próby natychmiast są sygnalizowane przez serwer).

3.) Każda osoba publikuje wszelkie informacje wyłącznie na własna odpowiedzialność.

4.)  Niedopuszczalna jest publikacja treści naruszających prawo obowiązujące w Rzeczpospolitej Polskiej.

5.) Należy używać poprawnej polszczyzny.

7.) Niniejszy regulamin może ulec zmianie w dowolnym czasie bez podania przyczyny.

8.) Niniejszy regulamin obowiązuje od daty jego publikacji.

9.) Niniejsze forum powstało celem szerzenia chwały Jezusa Chrystusa oraz patriotyzmu Polskiego.

Prosimy wszystkich przyjaciół Chrystusa i Ojczyzny o aktywny udział w forum, dzielenie się swymi opiniami, wątpliwościami, przemyśleniami, oraz ciekawymi artykułami odpowiednio w poszczególnych działach.


Witamy forum dyskusyjnym otoczyniewszystkonowe.pl

Na tej stronie możesz publikować ogólne uwagi organizacyjne

związane z portalem w tym skierowane do administratorów portalu.

Kliknij aby opuścić forum dyskusyjne i wrócić na stronę główną otoczyniewszystkonowe.pl

Reklamy
  1. Bardzo podobały mi się wpisy Wiosny Kościoła na pewnym blogu, więc pozwoliłam sobie je przekopiować. Jeżeli Wiosna Kościoła mnie czyta, bardzo proszę o ciąg dalszy!
    Z ciepłymi pozdrowieniami.

    O Kościele

    wiosna Kościoła powiedział/a
    06/01/2012 @ 9:47 pm

    Podczas Apelu Jasnogórskiego przyszła mi myśl, żeby (…) rozważyć z wami List św. Pawła do Efezjan. Dzisiaj mały fragment, bo pora już późna i skowronek (ups) słowik mówić chce czule do słowikowej…..
    Jak w jednym zdaniu określić Kościół: „To jest wielki statek, który tak skrzypi, trzeszczy i buja, że aż czasami robi ci się niedobrze. Ale on ciągle zmierza do swego celu, jak w przeszłości, tak aż po kres dni. Z tobą albo bez ciebie”. Taka jest natura Kościoła. Choc takie stwierdzenie może szokować, to niewątpliwie jest w nim wiele prawdy. Nicejsko-Konstantynopolitańskie Wyznanie Wiary, napisane w IV w., ogłasza: „Wierzymy (…) w jeden, święty, powszechny i apostolski Kościół”. Jednak kiedy patrzymy na kościelną rzeczywistość, możemy zadawać sobie pytanie, czy te określenia Kościoła faktycznie są odbiciem naszych przekonań czy może raczej skłonni jesteśmy postrzegać go jako obłudny, zwaśniony, heretycki! Jaki jednak naprawdę jest Kościół? Na czym polega jego fenomen? Apostoł Paweł w Liście do Efezjan przedstawia dwa zdumiewające obrazy Kościoła. Choć niewątpliwie bardzo się one między sobą różnią, każdy z nich jest prawdziwy. Jeśli więc chcemy lepiej zrozumieć naturę Kościoła i nauczyć się doceniać fakt, że jesteśmy jego częścią,nie możemy zapominać o żadnym z nich. W tym rozważaniu odpowiemy sobie na dwa pytania: Jakie są dwa obrazy Kościoła, przedstawione przez św Pawła? Co możemy zrobić, by odnaleźć w nim swoje miejsce? ……

    Pierwszy obraz to Kościół, widziany z perspektywy nieba (Ef. 1,1-13). I kiedy czytamy ten tekst, musimy przyznać, że Kościół jest niezwykły. Apostoł kieruje swoje słowa do Kościoła w Efezie – zwyczajnych chrześcijan, ale określenia, jakich wobec nich używa, wcale nie są zwyczajne. Pisze bowiem do świętych (w. 1), błogosławionych w Chrystusie wszelkim duchowym błogosławieństwem niebios (w. 3), wybranych przed założeniem świata (w. 4), przeznaczonych do synostwa (w. 5), odkupionych przez krew Jego i oczyszczonych z grzechów (w.7), zapieczętowanych obiecanym Duchem Świętym (w. 13), będących częścią Kościoła, którego Głową jest Jezus Chrystus (w. 22). Tak właśnie wygląda Kościół widziany z Bożej perspektywy: czysty, święty, niewinny, przynoszący chwałę swemu Stwórcy, a przynależność do niego to niewątpliwie wielki przywilej i wyróżnienie.
    Paweł przypomina też, że Bóg przeznaczył nas, wierzących: „abyśmy się przyczyniali do uwielbienia chwały Jego” (w. 12). Niegdyś Boża chwała objawiała się na Górze Synaj, tak że góra ta płonęła i była przykryta obłokiem, a lud nie śmiał się do niej zbliżyć. W czasach Salomona, chwała wypełniła nowo wybudowaną świątynię, tak że nawet kapłani nie mogli wejść do środka, by pełnić swoją służbę. A w dniu Pięćdziesiątnicy Boży Duch, w postaci języków ognia, zstąpił na zwykłych ludzi i wypełnił ich swoją obecnością. Dziś Boża chwała nie manifestuje się już na Górze Synaj ani w świątyni jerozolimskiej, ale w Kościele i poprzez Kościół, a my mamy przywilej być jego częścią. Czytając ten fragment mogę bowiem zobaczyć Kościół tak, jak Bóg go widzi, a jako człowiek zajęty ziemskimi sprawami i zmartwieniami, muszę przyznać, że nie często patrzę na świat z tego punktu widzenia.
    W Liście do Efezjan znajdujemy również drugi obraz Kościoła. Jest on równie prawdziwy co poprzedni, ale z pewnością nam bliższy, bo widziany z naszej, ziemskiej perspektywy. Paweł, nawiązując do problemów, z jakimi zmagali się wierzący w Efezie, pisze, jak należy postępować: „odrzuciwszy kłamstwo, mówcie prawdę”; „kto kradnie, niech kraść przestanie”; „niech żadne nieprzyzwoite słowo nie wychodzi z ust waszych”; „wszelka gorycz i zapalczywość, i gniew, i krzyk, i złorzeczenie niech będą usunięte spośród was”; „a rozpusta i wszelka nieczystość lub chciwość niech nawet nie będą wymieniane pośród was”; „nie upijajcie się winem” (Ef. 4,24-5,21). Listy apostolskie były zazwyczaj pisane jako odpowiedź na konkretne problemy występujące w pierwszych gminach. Trzeba zatem przyznać, że „ciekawy” tryb życia prowadzili ci święci z Efezu: kłamali, kradli, przeklinali, kłócili się i na domiar złego nadużywali wina. A wcześniej czytaliśmy o nich, że przecież zostali wybrani, przeznaczeni do synostwa, odkupieni, oczyszczeni. Stali się obywatelami nieba, a mimo to tak bardzo uwikłali się w ziemskie sprawy, że patrząc na nich zapewne czasem trudno było w nich dostrzec Kościół pełen Bożej chwały.

Proszę, dodaj swój tekst:

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: